--> مرا عذاب خواهد كرد ( وخطاب به من فرمود ) : اى على ، برخيز ! وپس از اين‌كه دستور داد مردم را براي جماعت دعوت‌كنند ، وخود با آنان نماز ظهر را به‌جاى آورد ، با صداى هرچه بلندتر فرمود : « اى مردم ! بدانيد كه خدا مولاي من است ومن مولاي مؤمنان ومن نسبت به مؤمنان شايسته‌تر وسزاوارتر از آنان نسبت به خودشان هستم . هركس كه من مولاي اويم ، على نيز مولاي اوست . خدايا ! كسى را كه دوستدار اوست ، دوست بدار وآن كس را كه با أو دشمنى مىكند ، دشمن بدار . » پس سلمان فارسي رو به أو برخاست وگفت : « اى رسول خدا ! چه گونه ولايتي ( در چه چيزى ) ؟ » آن‌حضرت فرمود : « هركس كه من به أو از خودش سزاوارترم ، پس على نيز نسبت به أو شايسته‌تر از خود اوست . » پس خداوند عز وجل اين آية را نازل فرمود : ( امروز دين شما را برايتان كامل گردانيدم ونعمت خود را بر شما تمام كردم وبه اين راضى شدم كه اسلام دين شما باشد . ) پس سلمان به أو گفت : « اى رسول خدا ! آيا اين آيات مخصوص علي عليه السلام نازل شده است ؟ » آن حضرت فرمود : « بلكه دربارهء أو ودر مورد اوصياى من تا روز قيامت نازل شده است . » پس گفت : « اى رسول خدا ! آنان را براي من روشن نما ( كه چه كسانىاند ) ؟ » فرمود : « على ، برادر من ووصى من ووارث من وجانشين من است در ميان امّتم وپس از من ، ولىّ هر مؤمني است ويازده امام از فرزندان أو كه نخستين آن‌ها فرزندم حسن وبعد حسين است . سپس نُه تن از فرزندان حسين هريك پس از ديگرى ، آنان با قرآن قرين‌اند وقرآن با ايشان است . نه ايشان از قرآن جدا مىشوند ونه قرآن از آنان تا اين‌كه در كنار حوض به من ملحق شوند . » پس دوازده نفر از مردانى كه در بدر شركت كرده بودند ، به پا خاستند وگفتند : « اى أمير المؤمنين ! ما گواهى مىدهيم كه اين سخن را به همان‌گونه كه تو فرمودى ، از رسول خدا صلى الله عليه وآله شنيده‌ايم ، درست مثل هم ؛ نه بيش نه كم . » وبقيه أصحاب بدر كه همراه علي عليه السلام در صفين حضور يافته بودند ، گفتند : « ما بخش زيادى از آنچه را فرمودى ، به‌ياد داريم ؛ ولى همهء آن را به خاطر نداريم واين دوازده نفر افراد برگزيده وبافضيلت ما هستند . » علي عليه السلام فرمود : « راست مىگوييد . همهء مردم در خاطر نگه نمىدارند ( باحافظه نيستند ) . پاره‌اى از آنان از اين حيث بر ديگرى برترى دارد . » بعد ، چهار نفر از آن دوازده نفر ؛ يعنى : أبو الهيثم بن التيهان وأبو أيوب وعمار وخزيمة بن ثابت ذو الشهادتين به پا خاستند وگفتند : « ما شهادت مىدهيم كه فرمايش آن روز رسول خدا صلى الله عليه وآله را به خاطر سپرده‌ايم . به خدا قسم كه أو به پا ايستاده بود وعلى نيز در كنار أو ايستاده بود ودر اين حال رسول خدا صلى الله عليه وآله مىفرمود : « اى مردم ! به راستى كه خداوند مرا امر فرموده است ، امامي بر شما بگمارم كه وصىّ من در ميان شما باشد وپس از من جانشين من باشد در ميان أهل بيتم وامتم وآن باشد كه خداوند أطاعت أو را در كتاب خود بر مؤمنان واجب ساخته ودر آن شما را به ولايت أو امر فرموده است . » من عرض كردم : « از زخم‌زبان منافقان وتكذيب آنان بيمناكم . »